Just a few words

I may not always update my blog but when I do I go all out. LOL

Hehehe, sebab tak tahu ada ke tak lagi orang yang jenguk blog ni sebab dah bertahun tak berupdate, so kalau ada update tuuu macam wow! Heh ;)

kalau nak baca, sila kan, :)


link fb: Addi. Shalala
link twitter: Addi
email: hello.addistry@gmail.com

03 August 2011

DSLR 7

“Apasal tak ikut skema jawapan?” tanya Luna ketika menghantar ibu dan abah ke kereta. Suaranya direndahkan sedikit, takut takut ibu dan abah terdengar. Bukak kes lagi satu je nanti. Naya je!

Tuiittt ! Bunyi kereta Kancil versi baru.
Kening Dafi dah terangkat dua dua belah. Aihh, keluarga ni memang suka kereta kecil molek agaknya. Mak ayah kereta Kancil, Luna, kelisa. Abang dia pulak kereta apa agaknya.? Mini cooper?

“Kenapa ternganga macam nak bagi lalat masuk buat u-turn ni?” Luna lihat Dafi yang matanya tak berkelip.

“Tak de ape..” Dafi melambai tangannya.

Selesai, ibu dan ayah beredar…

“Awak tak jawab lagi soalan saya..”

“Apa dia?” Dafi urut leher. Adoi, sengal.

“Kenapa tak jawab ikut skema jawapan saya bagi semalam,” Luna tunjuk muka geram. Suka hati tukar nak kawin before end of this year. Entah jadi ke tidak pun tak tahu.

“Alaaaa, apa salahnya. Betul lah kan..” balas Dafi.

“Awak ni beriya sangat macam ye ye je nak kahwin..” Luna dah jalan laju.

“Laaaahh mestilah.. beriya nak kahwin dengan awak. Kenapa tak boleh?” Dafi mengikut rentak langkah Luna.

Luna diam. Yo yo o je GD ni. Saja nak pekena aku tak kena statement.

“Tak ada lah…” langkah kembali perlahan.

“So nak kahwinlah dengan sayaaa ehh??” Dafi kelip-kelip mata. Buat muka comel.

“Tak ada laaaahh…” Luna jalan cepat lagi.

“Then? Awak ada orang lain?” Dafi ikut jejak langkah Luna. Luna cepat dia pun jalan cepat.

“Tak ada laaaaahhh…”

“So kahwin dengan saya lahhh kan?” Dafi soal lagi.

Luna berhenti. Apek tepi jalan beri dia flyer. Siap cakap, “wah amoii.. manyak laju jalan.. nah ini ade walkathon minggu tepan. Datang tau, gerenti lu menang punyeeee… ada menang piala pusingan, nanti menang lu kasi pusing itu piala berpusing-pusing sebab die piala pusingan lorh. Haha. Apa yang gua cakap ni? gua pun tara tau” Apek tepuk dahi. Dah melalutlah tuh.. Penuh harapan dia berharap Luna menang tuuu.. Luna ambil flyer. Dafi pun dapat jugak. Terbaiklah apek, pandai interframe dalam masa genting tadi tu.

“Lunaaaa…” panggil Dafi.

“Apeeeeee??” Luna toleh belakang. Mengada sangat kenapa ni?

“Luna.. kita… kahwin?” muka serius Dafi dah ditayang. Takkan menggila nak buat propose depan orang lalu lalang sebelah apek edar walkathon punya flyers. Segan. Malu. Tapi keberanian tu macam tinggi pulak lepas nyanyi lagu adoi mak minah tadi. Haha.

Luna dah jatuh rahang. MAAAAAAAAAKKKKKKK! Eh silap tak ada siapa pulak nak menyahut karang. IBUUUUUUU!!! Rasa nak menjerit!

“Awak saya nak balik.” AH segan betul dapat statement macam tadi. Langkah makin laju. Apa straight to the point punya percakapan lahh…

“Balik??” Dafi terkejut.

“Ye.” Jawab Luna tidak menoleh kebelakang. Meninggalkan Dafi. Dafi dah mula kejar. Memang macam babak Hindustan punya situasi.

“Kita baru je jumpa.” Dafi dah ada sebelah Luna mengiringi.

“Saya nak balik lah..” mendatar suara Luna. Entah kenapa. Tak tahu nak bagi reaksi spesies apa.

“Dah 2 minggu tak jumpa. Kejap lahh..” pujuk Dafi. Sejak bekerja semula dengan papa. Busy sikit. Nak jumpa pun susah. Luna pulak sibuk appointment dengan student sejak exam pun dah nak start.

Luna mula perlahankan langkah.

“Saya nak baliklah GD. Okay?” Still nak balik? Serious? Tadi beriya nak jumpa GD sekarang nak balik. Betul? Ke sebab ayat penyata serius yang Dafi bagi tadi sebab tu nak balik.

“Sorry if I said something stupid tadi.” Dafi sedar. Dafi senyum segaris.

Kesian pulak tengok Dafi ni.

“Chill.” Jawab Luna sepatah.

“Bagilaaahh jawapan yang buat saya rasa tak bersalahsikit, boleh?” Dafi dah rasa bersalah bila dengar jawapan satu perkataan dari Luna. Aduhai.

“Nanti… saya nak kahwin dengan awak, saya bagitau awak, boleh?” ujar Luna tenang. Dafi senyum. Lega. Phewww.

“Okaylah awak, nak balik dah ni.”

“Saya rindu awak lagi nanti.” Dafi dah kenyit mata mengusik.

“Mengadaaaaanyaaaa…” Dafi sekadar ketawa.

“Take care! Drive elok-elok.” pesan Dafi apabila Luna mula beredar. Luna hanya senyum segaris. Macam-macamlahh…

*
=> Awak, jom jumpa.
<= Eh tiba-tiba je ni. asal?
=> I tell you later. Urgent.
<= Ohkay. Kat mana?
=> Saya ada kat bawah ni. saya tunggu.

Mana tak menggelupur, bila Dafi dah cakap dia ada kat bawah tunggu Luna. Luna hanya tukar baju t shirt yang elok sikit dan berseluar jeans. Getah rambut hanya sempat dia gelangkan. Dan hanya berselipar saja. Siap pintu rumah dikunci dia bergegas turun.

Luna buat muka tanda soal? Dahinya dah berkerut. Dafi diam. Dia buat isyarat masuk dalam kereta. Luna hanya menuruti. Apa cerita entah si Dafi ni.

“Diam je? What’s up?” Luna dah makin curious nak tahu. Dia tanya juga bila traffic light dah warna merah.

“Lama tak jalan..”

“Serious?” macam ada yang tak kena ni…

“Not really..” Dafi dah mula nak bagi hint.

“Then?”

“I tell you later, okay…”

Akhirnya mereka berhenti jugak. Kat mana? Tutti fruitti baik punyaa.. nak cool kan diri punya pasal. Option terakhir Tutti Fruitti je yang ada area sini.

“GD GD baby baby baby..” Luna start nyanyi irama lagu Gee. Luna cuba meriahkan suasana, sejak Dafi tak cakap apa-apa pun dari tadi. Luna senyum. Dia dapat lihat Dafi sekadar bagi reaksi muka serius.

“Apa niii…? Ajak orang keluar. Dia pulak diam je. Ada emas dalam mulut eh?” Luna dah menyuapkan yoghurt perisa epal ke dalam mulut.YUM YUM.

“Minggu depan harijadi saya.” Dafi dah tukar mood.

“Ohhhh.. okay. Bagus. Dah tua dah..” Luna senyum evil. Dia bertepuk tangan.

“Tu jee.?” Dafi mula monyok.

“Dah tu?”

“I was expecting you to do a surprise birthday party ke..” Dafi tayang sengih.

“Lahhh, if you were expecting that. Then no more surprise lah GD. Aiyohh,” Luna meneruskan suapan.

“So, bagi present tau.” GD pesan. Memang tak malu sungguh.

“Nak saya bagi…” Luna dah siap nak beri jawapan cupcake.

“No.. not cupcake again.” Luna pandang Dafi. Kening kanan terangkat.

“Tak nak cupcake?” sejak Luna pandai buat cupcake, setiap kali Luna bake cupcake, ada lah satu dua dia bagi pada Dafi. Suruh rasa, suruh kritik. Naik muak dah. Woooppsss!

“Heee.. bukan tak nak.”

“Fine..” Luna buat muka. Ohh tak nak ye? Okay.

“Alaaa some other day lah boleh? Nanti saya gemuk pulak asyik makan cupcake awak..” Biarlah gemuk! Hahahah.Luna dah terleka dengan kesedapan tutti fruitti.

“Minggu depan ada hal?” Dafi tanya lagi. Luna berfikir.

“Next week.. saya balik kampung jumpa nenek dengan atok.” Baru Luna teringat yang dia dah janji dengan nenek dan atok. Dafi nganga.

“Which means, you wont be around lah?” Luna angguk. Lama tak balik jumpa nenek, atok. Lama tak rasa masakan nenek!

“Sedih nya.”

“Tak payah nak sedih sangat lah. Macam lah saya sorang je kawan awak kat dalam dunia ni.”

“You’re the one and only.” Dafi masuk mood jiwang karat. Siap dengan aksi tangan lagi. Wah wahhh..

“Mengada… Bad tu ada. Siapa lagi. Kawan-kawan dekat company tu. Tak pun awak pergi buat kawan baru sempena hari jadi awak tu. Lagi berfaedah.” Balas Luna.

“Awak kawan dunia akhirat. Hidup mati.” Dafi tayang muka penuh kasihan.

“Cuba cari kawan lagi satu yang macam tu…” Luna sakat. Dafi buat dek.

“Tu jeke nak bagitau…? ajak saya keluar ni?” pelik jugak. Tadi beriya kata urgent ni macam tak urgent mana je..

“Haaaaaa..” lambat-lambat Dafi jawab.
Chehhhh.

“Serius?” soal Luna minta kepastian.

“Tak lahh dua rius.” Selamba Dafi cakap. Lawak sangat lah tu! Ada jugak yang buat accident tak sengaja baling plastic cup tutti fruitti ni telangkup atas kepala si Dafi ni.

Dalam hati Dafi saja tahu.. entah bilalah dia nak bagitahu Luna yang dia…

*
Luna dah pasang CD lagu ‘Balik Kampung’ nyanyian Sudirman sejak memulakan perjalanan. Entah kenapa, saja. Nak kata raya dah nak datang, tak jugak. Saja ambil mood. Jalan Durian Tunggal di ambilnya. Meluncur laju kereta Kelisa warna kuning tu di atas jalan.

“Nenek, tak payah lah susah-susah masak. Syirah dah makan kat R&R dah,” pesan Luna. Dengan nenek dia bahasakan diri dia Syirah. Nenek kata, tak minat dia nak panggil Luna, maka Syirah jadi alternative.

Tapi nenek ni kadang-kadang kalau dia happy sangat cucu dia nak datang. Dia masak juga. Yang si cucu pulak kata je tak payah masak tapi bila nenek dah masak, beriya pulak membaham nya sorang-sorang.

 Happy Birthday GD!  May you have many more. Have a blast.

Luna sekadar memberi mesej pada Dafi, nak call tadi tak diangkat pulak. Sibuk agaknya. Biasalah. Sorry lah GD, tak dapat nak bagi surprise. Nak belanja makan pun sempena harijadi tak dapat jugak. Nanti balik lah ye, kalau nak treat ke ape.

Pinnn! Luna bunyikan hon. Nenek dah keluar dari rumah kayu Melaka tu. Atok tak nampak bayang. Motosikal atok pun tak ada. Keluar agaknya.

3 hari dia lepak kampung. Hooray!

“Nenek sihat?” Luna sambut tangan nenek. Dah selesai peluk cium semua.

“Sihat. Abang Zaim? Tak datang?” Nenek dah tertengok-tengok dalam kereta. Memang harapan lah Abang Zaim nak naik kereta ni. kena kutuk ada lahh..

“Abang Zaim tak datang. Ada hal kot. Dia busy sikit.” Beritahu Luna. Dan mereka masuk semula ke rumah. Rumah kayu ni sejuk-sejuk best je kalau nak tidur. Haha. Luna letak beg dalam bilik yang sejak azali kalau balik kampung mesti tidur situ. Nenek dah ke dapur.

“Atok mana nek?” Luna dah turun ke dapur.

“Oh dia tadi ke surau. Tak balik lagi tuh. Kejap lagi sampai la tu agaknyeeee..” Luna angguk. Dia dah tawaf satu dapur. Macam ada cari sesuatu. Yey! Rambutann!

“Nenek, dapat mana rambutan?”

“Kebun lahhh mana lagi.. ada kebun kita makan lah buahnya Syirah,” Luna terlupa yang nenek dan atok ada kebun. Eheh. Luna dah siap kopek kulit rambutan terus NGAP. Manis! Sedappppp!!!!

“Durian dah masak ke nek?”

“Entah lah. Esok, atok nak ke kebun tengok durian katanya pagi tadi. Bolehlah, kamu ikut sekali esok.” Luna dah senyum riang. Wah, boleh cuci mata tengok durian, kot bernasib baik boleh makan durian ke kan? Mahsyuknya balik kampung macam ni.

Pinn pinn..

“Haaa.. tu atok dah balik. Pergi sambut. Tadi dia gembira sangat kamu nak balik sini.” Suruh nenek. Luna menuruti kata nenek. Atok ku! Sudah lama tidak ketemu! Luna dah berdiri depan pintu. Atok baru je turun dari motosikal.

“Atok!!!” laung Luna dan dia mendapatkan atok. Dia salam atok. Atok senyum segaris.

“Ni anak sape ni?” usik Atok bila Luna selesai bersalam dengannya. Luna cebik. Atok niiii.. nak buat lawak pulak tanya anak sape. Dah sah sah cucu dia depan mata ni. Anak encik Alias cucu Haji Darus. Aigooo!

“Anak kambing..” saja Luna melayan.

“Baguslaaahh. Pergi makan rumput nun.. dah makin tinggi dah tu. Atok tak larat nak tebas.” Atok usik lagi.

“Atokkkkkkk…” rengek Luna.

“Alah. Atok gurau je. Meh masuk..” Atok ajak masuk. Dia tanggalkan selipar usang. Luna nampak atok bawak plastic kuning.

“Masuk leeee… atok ada belikan putu piring ni. cepat masukkk..” suruh Atok. Luna dah senyum lebar. Atok memang terbaik. Menepati cita rasa cucu dia. Yeayyy! Sampai saja di dapur lekas lekas Luna masukkan putu piring tu ke dalam pinggan. Nyum nyummm!!!

“Terima kasih atok!” ucap Luna sambil mengunyah putu piring.

“Syirah, kamu ni gaya tak makan sebulan je, nenek tengok. Kus Semangat!” Luna angguk. mana nak dapat makanan macam ni kat KL. Sedap pulak tu. Heaven!!! Luna nak buat jahat. Dia capai iPhone, nombor abang Zaim didailnya.

“Abanggggggkuuuuuuuuu…”

“Apahal sopan sangat kau ni?” Zaim naik pelik. Luna jelir lidah. Ceh bajet abang dia nampaklah tuh?

“Guess what??”

“What?”

“Luna kat kampunggg Melaka!!!”

“Balik kampung tak ajak!” Zaim buat-buat merajuk.

“Eleh, orang tu sibuk memanjang jeee…” Luna perli.

“Where got busy?”

“Guess what I’m doing right now?” Luna macam main permain Guess Guess.

“Apa diaaa?” Zaim teruja nak tahu.

“Luna makan putu piring!!!!! Wohoooo~ jangan maraahh.” Luna dah bantai gelak evil mengenangkan muka Zaim yang mesti tengah geram sebab dia tak dapat merasa keenakan putu piring sebab dia pun minat jugak. HAHAAHAH.

“Mengadaaaaa…”

“Like I care…” Luna dah buat muka jahat.

“Abang tak kira. Abang datang esok.”

“Eh eh… tak payahhhh…”

“Taknak. Abang nak datang jugak.” Dah macam budak-budak pulak budak 2 orang ni. tanpa disedari, Atok yang tadi curi dengar rampas iPhone Luna.

“Assalamualaikum, Zaim.”

“Oh, waalaikumusalam. Atok… apa khabar?.”

“Baik.. baik. Kamu tak balik sini ke?” tanya Atok. Luna dah geleng kepala bagi isyarat pada Atok suruh jangan abang Zaim balik.

“Esok saya balik tok.”

“Haaa.. bagus bagus. Esok kamu sampai pukul berapa?” Luna tepuk dahi. NO!

“Lebih kurang pukul 11, 12. macam tu..” Atok angguk. Luna mula menuju ke arah nenek. Membawa hati yang luka. Haha.

“Kamu dah pandai masak apa Syirahh?” soal Nenek sebaik sahaja Luna sampai.

“Err.. pandai buat cupcake je nek..” nak kata pandai masak tak berapa sangat. Setakat benda yang simple plan boleh lah.

“Apa dia?” nenek kurang dengar.

“Cupcake..”

“Apa ke pelik namanya. Macam siam je. Ada kap kap…” ujar Nenek. Luna dah tersengih. Nenek.. nenek..

“Cupcake nek, tu dalam bahasa Inggeris. Kalau bahasa melayu.. errr.. kek cawan.” Janggal sangat pulak aku dengar orang panggil kek cawan. Apa-apa jelah.

Selesai sahaja Atok bercakap dengan Zain, Atok bagi balik iPhone Luna.

“Apa ke lebar sangat handset kamu ni Syirah. Rasa macam cakap dengan sabun buku je…” Sempat lagi Atok bergurau. Luna bantai gelak. Sabun buku hamendenyaaaa mahal kot bende alah ni!