Sara rasa tak senang duduk. Macam ada benda je yang dia rasa tak kena. Dia rasa sunyi. Duduk seorang kat rumah, kakak tak ada, abang tak ada, tak ada orang yang dia boleh kacau. Kalau ada kakak ganggu dengan dia punya so called boyfriend. Ugut nak bagitau mama dan papa pasal dia dan dia punya so called boyfriend. Gila Sara. JAHAT! Kadang-kadang bagi hint jugak kat mama dan papa, kakak dah gelabah semacam. Tapi Sara tak de lah sejahat tu nak pecah rahsia kakak dia, tak nak rahsia pecah belilah something untuk dia. Senyap lah, Sara. Kejam!
Abang Hakim. Nun jauh kat UK. Dah lama dia tak on YM. Dah lama tak call rumah pun. Mungkin dia on YM, Cuma waktu tak sesuai kot. Entah dia ingat lagi ke tak orang kat Malaysia ni. Kalau ada abang Hakim. Sara dan dia boleh ronggeng gitar dalam bilik abang. Takpun seludup masuk bilik kakak masa dia tengah study. Mesti kakak berasap lah suruh keluar dari bilik dia.
“Bang Akim, jom kacau Kak Misha.” Sara dah angkat kening ulang kali.
“Jom buat dia berasap sampai keluar larva..hehe,” Hakim dah timbul mood jahat. Sara ikut jejak langkah Hakim dari belakang. Kat tangan Hakim ada gitar. Pintu bilik Misha berenggang sikit.
“Sara cuba intai tengok Kak Misha ada dalam tak..” Hakim suruh Sara. Sara pandang muka Hakim.
“Cepatlah tengok..” gesa Hakim.
“Bang Akim la tengok, abang dekat dengan pintu. Ada pulak orang yang kena tengok.”
“Eh, lelaki mana boleh intai perempuan. Tu namanya skodeng..” Hakim masih menyuruh. Dia tolak Sara. Sengal lah.
“Alaa, abang sendiri pun salah ke nak intai adik dia?” Sara pelik. Apa ke luar biasa sangat abang aku ni?
“Banyak cakap lah Sara ni, dah cepat lah intai. Dia ada ke tak?” Hakim bagi arahan. Senang jadi anak sulung, adik-adik dengar kata semua. Hehe. Nasib baik ada kuasa. Sara intai ikut ruang yang ter renggang sikit tu.
“Tak de. Tak de. Ok, boleh masuk je la kan? Tak de permit pun tak pe kan?” Sara dah pegang tombol pintu untuk ditolak. Soalan dituju kepada Hakim.
“Boleh je. Apa dia ingat ni rumah dia ke? Ni rumah bapak dia laa.. masuk je.. bukan rumah dia pun..” Sara sengih. Hakim selamba badak.
Hakim landing atas katil Misha yang empuk. Katil yang tak bersepah. Kemas je. Kalau kat dalam bilik dia tak de makna bersepah lah. Sara duduk bersila atas katil.
“Kak Misha pergi mana?” Hakim mula soal.
“Dapur kot ambik nachos satu mangkuk besar..” Sara buat andaian. Hakim angguk. Yelah tu kot.
“Mintak-mintak cam tu lah, jangan dia bawak masuk pedang sudah..” Hakim cakap. Kak Misha budak fencing. Yang main pedang tu. Alah, pedang yang halus tu, yang pakai topeng semua sut warna putih tu. Dia antara salah seorang pemain pedang.
“Main satu lagu!!!” Pinta Sara.
“Lagu apa?”
“Lagu barney..” Sara tayang gigi.
“ I love you.. you love me.. we are happy family.. and a real big hug and a kiss from me to you. Wont you say you love me tooo…” Sara dan Hakim nyanyi sama-sama dengan iringan melodi gitar.
Pintu di kuak. Muncul Misha yang tengah pegang satu mangkuk berisi nachos dengan cheese sekali. Hot cheese beb. YUMMY gila!
“Apa eh? masuk bilik orang tak minta izin..” Misha masuk dalam. Pintu ditutup. Gaya macam tak halau je, kalau halau mesti pintu tu dia bukak luas-luas. Haha.
“Ni siap landing atas katil orang ni kira melampau..” Misha dah bebel. Mangkuk yang penuh dengan nachos tu dia letak atas meja study.
Sara dan Hakim buat bodoh. Buat macam Misha ni invisible. Kesian nya lah.
“Woi. Orang cakap ni, asal masuk bilik orang tak minta izin???” Misha dah naik suara.
“Apa ingat ni rumah kau ke?” Hakim buat statement ‘rumah’ lagi.
“Ni rumah bapak aku lah..” Misha jawab.
“Bapak kau, bapak kitorang jugak..” Hakim balas.
“Ya tak ya jugak. Kitakan lahir sama mak sama bapak. Kira adik beradik biological la. Hehe.” Misha sengih. Apa punye statement daaa~
“Motif datang sini kenape ye?” Misha duduk atas kerusi yang boleh pusing-pusing tu.
“Nak berkasih sayang dengan adik ku slash kakak Sara..” Hakim tolong jawab bagi pihak Sara sekaligus. Misha dah big grin. Macam-macam lah abang beradik aku ni.
“Kasih sayang? gila jiwang la bang Akim ni..” Sara tutup muka. Asal abang aku mengeluarkan perkataan sebegitu rupa.
“Kalau beramah mesra ok lagi..” Sara sambung. Misha gelak.
“Hari ni masuk bilik aku tak yah main lagu lah, naik longgar gegendang telinga aku.” Pesan Misha. Hakim menyegih.
“Dah tu nak buat apa?” Sara peluk bantal peluk.
“Tengok movie ok?” Misha bagi idea. Sara dah ceria.
“Nak tengok kat mana, bilik kau bukan ada tv pun.” Hakim cakap.
“Deyy, abangku sayang. Apa guna papa beli laptop Toshiba kat Misha kalau tak gunakannya. Tengok kat laptop sudah..” jawab Misha.
“Oh. Lupa. Papa memang berjasa lah!” Hakim buat tabik spring.
“Movie apa nak tengok?” soal Sara.
“Lion King!!!” Misha bukak buku cadangan.
“Tak mahu la.” Hakim bantah.
“Asal pulak? Dah sedap-sedap Sara feeling cerita tu, bang Akim potong queue laa…” Sara tak puas hati.
“Tak nak lah. Cerita lain la.” Hakim cakap lagi.
“Asal abangku? Nanti keluaq ayer mata jernih ka bila tengok bapak Simba mati?” Sara dah gelak time Misha cakap macam tu.
“Ni apa kes ber abang-abang ku hari ni? Kau ada buat salah ke?” Straight cakap gitu. HAHA. Dan-dan keluar ayat ‘kau ada buat salah silap ke?’
“Kata, nak berkasih sayang slash beramah mesra.. alahaii ape la..tadi dia jugak yang nak..” Misha balas.
“Tak de nye aku keluaq ayer mata jernih gelap hitam putih pink purple polka dot tengok cite Simba tuu..”
“Dah tu?” Sara tanya.
“Alah, aku takut tergoda dek ngauman singa betina apa nama dia.. Nala kan?” Hakim bagitau. Bengong lah Hakim, ada pulak alasan tu dia bagi. Sara dah bagi hayunan percuma kat lengan Hakim. Misha gelak. Apalah, dengan abang Hakim. Otak dah out ke?
“Next story please,” minta Hakim.
“Erm,.. Lion King 2..” Misha sengih besar. Ni stok cerita Lion King ke?
Dah lebih kurang 10 movie asyik kene reject je.
“Pendekar bujang lapok?” Misha tanya pandang budak berdua yang atas katil.
“OK!” kata Hakim.
“Tak nak lah ada hantu…” Sara pulak tak nak.
“Seniman bujang lapok. Oh, please say yes.” Misha berharap.
“Ok.”
“Layan…” Dua-dua dah setuju. Misha letak laptot kat atas katil kasi semua tengok.
“Lubang hidungmu tetap menjadi pujaan hati ku..” Hakim cakap.
“Lubang hidung sape jadi pujaan hati bang Akim?” Sara soal.
“Lubang hidung blue hyppo je. Tak hebat mana pun.” Selamba Hakim jawab. HAHA.
Filem Melayu dulu kala dah start. Mulut masing-masing mengunyah nachos yang dicicah cheese. Gosh! Sedap betull.. aduhh…
Sara terflash back masa Abang Hakim belum pergi UK. Kak Misha, nanti satu hari pun akan fly jugak. Payah lah jadi anak bongsu tak ada abang dengan kakak bila diorang dah besar. Dah masuk universiti. Kak Misha, ada lah jugak YM. Call mama.
Abang Hakim. Dah lama tak say ‘adikku sayang’ kat Sara. Dah lama dia tak brag pasal ke terer ran dia dalam physics. Ke dia dah lupa Malaysia? Lupa ma, pa, Kak Misha, Sara kat sini. Well, it’s true people do change. Sara dah lama tak dengar suara abang Hakim yang selalu nya buat web-camming lagu dengan Sara. Suara abang Hakim yang kadang-kadang sayu gila, syahdu, dan kadang-kadang macam radio rosak. Mana abang Hakim pergi?
“Sara, nanti kalau abang dah tak de.. Sara dengar lah lagu ni, special untuk Sara,” Hakim bagi bekas CD yang ada CD di dalamnya masa kat KLIA. Sebelum dia berlepas pergi UK.
“Abang Akim kan ada lagi.. apalah abang cakap macam tu..” Sara dah sebak. Airmata macam nak jatuh. Tahan Sara tahan.!
“Memang lah abang ada tapi bukan dekat Malaysia. Bukan dekat rumah. Bukan kat sebelah bilik Sara lagi..” cakap Hakim.
“Ya. Sara tau..”
“Nanti Sara jaga diri baik-baik tau..”
“Nanti siapa nak teman Sara kacau Kak Misha? Siapa nak ajar Sara physics in case Sara ambik fizik. Siapa nak dodoikan Sara tengah malam? kalau raksasa monster inc tu datang bilik Sara macam mana? Siapa nak nyanyi lagu yang boleh buat monster tu pergi?” Sara tanye banyak kali. Abang Hakim dah tak ada lagi kat rumah!!!
“Ey, Sara, raksasa dalam cerita Monster Inc tak de lah buruk mana pun. Macam manalah Sara boleh takut.” Hakim dah gelak. Cerita Monster Inc tu bukan cerita hantu pun, tak ada sipi-sipi pun nak masuk kategori hantu. Aduhai.
“Bang Akim punya pasal lah buat topeng muka macam hape je…” Dia punya pasal sampai Sara jadi macam tu. Hakim dah gelak.
“Nanti Sara pergilah bilik Kak Misha..”
“Dia tak reti nyanyi lagu yang halau raksasa tu. Bang Akim je tau..” Hakim senyum. Dia pandang Sara yang macam sedih je.
Panggilan Terakhir untuk Pesawat British Airways. Suara announcer kedengaran di corong loudspeaker kat KLIA. Masa untuk Hakim pergi.
“Sara, dengar tau lagu dalam CD tu..,” Hakim pesan.
“Abang Akim jangan lupa Sara, tau.” Mata dah bergenang air mata. Orang dah jauh. Ada probability mungkin akan lupa. Who knows.
“Sara adik abang. Misha adik abang. Takkan abang nak lupa kot. Kalau lupa tu sila lepuk kepala abang mu ini..” Hakim sengih. Sara senyum dengar ayat ‘sila lepuk’. Macam bagi permit je nak lepuk.
“Belajar rajin-rajin. Buat ma and pa bangga.” Kata Hakim lagi.
“Assalamualaikum, semua.” Hakim ghaib dalam keramaian orang di KLIA.
Sara tengok skrin laptop. Mata macam nak mengantuk tapi macam tak nak tidur. Dia bukak folder My Music. Klik pada ikot bernama Abang Hakim. Lagu Hey There Delilah ada disitu versi Abang Hakim, tulah lagu dalam CD yang dia bagi. Sara dah transfer masuk laptop. Senang. Kekal disitu. Sara klik pada lagu tu dan Windows Media Player memainkan lagu tu. Sekali dengan music video. Music video yang ada muka Abang Hakim lah, dah dia yang akam lagu ni.
Sara dengar lagu Hey There Delilah. Suara macho, syahdu, Abang Hakim masuk ke telinga kanan. Tak keluar-keluar dari telinga kiri, terus masuk dalam otak.
Hey there DelilahYou be good and don't you miss meTwo more years and you'll be done with schoolAnd I'll be making history like I do
Hmm.. two more years and you’ll be done with school.. Sara senyum.
You'll know it's all because of youWe can do whatever we want toHey there Delilah here's to youThis one's for you..
***
“Ma, Bang AKim ada call rumah tak?” soal Sara ketika bersarapan.
“Tak de lagi. Sibuk agaknya.” Sara keluh slow. Dia minum sedikit air milo dalam cawan.
“Em, cuba tanya papa. Manalah tahu Abang Hakim ada telefon papa ke. Papa tu kalau tak tanya mana ada dia nak bagitau abang call ke tak.” Mama cakap. Cepat-cepat Sara pergi jumpa papa. Papa tengah baca surat khabar.
“Pa, abang Hakim ada call tak?”
“Tak de lah Sara..” jawab Papa.
***
Sara dial nombor Kak Misha. Talian diangkat.
“Hey, kakak!!” Suara Sara keudara.
“Assalamualaikum, wahai Sang Sara.” Ujar Misha. Sara tepuk dahi. Eh, lupa nak bagi salam. Astagha.
“Waalaikummusalam, wahai Sang Misha di sana.”
“Rindu kakak ke?” soal Misha. Dia senyum. Jarang sangatlah Sara nak call dia.
“Tak pun.” Sara jelir lidah. Macam kak Misha nampak.
“Eleh, blala..” balas Misha.
“Busy ke?”
“Taklah kenapa?”
“Boring gila!!!”
“Boring pun gila ke?” Misha buat loyar tak lawa.
“Kak, bang Akim ada YM kakak tak? Call ke?”
“YM ada lah, bila eh. tak ingat lah. Minggu lepas ke 2 minggu lepas. Kenapa?”
“Saja tanya, nak tahu perkembangan semasa gitu.” Jawab Sara.
“Tak de kerja sekolah ke?”
“Whoa. Kalau tak de kerja sekolah tu kira macam keajaiban laa.. bertimbun seyh,!”
“Kakak takde kelas ke?”
“Adaaaa………” panjang dia punya ada…
“Dah tu yang layan orang call ni, tak pergi kelas ke?” tanya Sara.
“Hehe. Bangun lewat, alang-alang tak payah masuk kelas terus lah..” selamba Misha.
“Suka hati je.. bagitau mama..” Sara dah keluar aura pengadu.
“Susah lah ada adik yang asyik buat talian aduan nih,” Sara gelak.
***
4 comments:
perlu ke scene "remembering the old times" ditulis? ahh sayu kjap bila baca episode ni. semua kau pny psl ah ni. haha. how i wish my bro was like abang hakim -,-
yeah..
i wish my bro like him too..
hyep..i'm new here..
ur story was superb..
next n3 pleasee!!
hehe..
abg aku cmne ek?
dye ske nyanyi,,tp sore sengau..
but my abg ske tarik tocang aku ble aku dok melekat kat dpn lappy nieh..n ske sgt cubit pipi aku yg gebu nieh...haha..*prasan sejap...
arrghhh..miss all dat when dye tade..
heehe...
smbung2..
wish ad abg camtu.
huhuhuhu.
but has 2 sis pun da ok kan.
sme cm ad abg jgk.
:D
Post a Comment