Just a few words

I may not always update my blog but when I do I go all out. LOL

Hehehe, sebab tak tahu ada ke tak lagi orang yang jenguk blog ni sebab dah bertahun tak berupdate, so kalau ada update tuuu macam wow! Heh ;)

kalau nak baca, sila kan, :)


link fb: Addi. Shalala
link twitter: Addi
email: hello.addistry@gmail.com

30 September 2009

Train_WrecK <34>

Mata Adli lingered je kat Sara yang tengah tekun menjawab kertas soalan Fizik yang cikgu bagi tadi. Sara tongkat dagu sambil jawab soalan yang ada kat atas kertas. Riak muka kalau soalan boleh jawab happy gila. Then bila soalan yang berbelit-belit mula tergaru kepala, muka terus jadi macam orang kerdil GRUMPY dalam cite Snow White.

“Kenapa aku rasa macam ade orang pandang.?” Kalau ade orang pandang mesti cam tergerak hati kan? Nak kata ada sixth sense? Hmm.. ntah. Mungkinlah. Ikut naluri hati. Ecewah.

Sara dongak. Adli depan dia. Yeah rite. Takkan dah lupa kot. Adli tengah pandang dia.

“Eh, mamat ni.” Sara cakap dalam hati.

“Woi!” Sara naik suara. Adli buat bodoh. Dia angkat kening.

“Asal pandang aku?” Sara tak puas hati. Haih, tak suka orang pandang lama-lama nih.

“Eh, dah kau duduk depan aku. Aku pandang kaulah. What do you expect?” Adli jawab. Ok, point taken lah.

“Takkan nak pandang belakang pulak.” Adli sambung.

“Pandang je lah belakang.” Sara tak kisah.

“Kan ada saranan supaya jangan pandang belakang.”

“Ade ke?” Sara blur.

“Ade lah. Movie, Jangan Pandang Belakang. Takkan tak tau kot. Ayoyo. ” Jawab Adli sengih jahat.

“Mengada lah kau.” Sara kembali focus pada paper Physics.

Adli tutup buku. Entah kenapa rasa malas sangat nak study physics petang nih. Sara pandang Adli yang dah letak tangan belakang kepala. Matanya pandang tepat ke langit. Sara dah pelik. Since when Adli tutup buku dulu daripada aku nih?? AJAIB.

“Kita kawan ke??” Muncul soalan tiba-tiba dari Adli. Sara yang tengah syok buat calculation, tersentak. Apa dia cakap?

“HUH? Sorry? Ape?”

“Aku kata, kita kawan ke?” Adli ulang.

“Er…” lambat nak jawab. Ye tak ye, kawan ke?

“Er.. entah. Kau rasa?” Sara soal balik.

“Dua-dua tanye soalan sape yang nak jawab nih?” Adli cakap. Sara gelak. Tau tak pe.

“Kalau tak jawab tak boleh?” ujar Sara tunduk pada kertas fizik.

“Since soalan, ia harus dijawab.”

“Nak kata kita kawan, aku tak sure.” Sara cakap terus terang.

“Kita kenal macam hape je..” Adli cakap pulak. Terflash back beberapa bulan lepas.

“Langsung tak formal. Dengan kau, ‘pop singer or pop star’ or pop sound nak test hydrogen.. Whatever..” Sara cakap. Adli pandang Sara. Tak formal eh? nak formal ke.?

“Nak start all over again?” soal Adli. Okay, now Sara makin pelik.

“Hi, I’m Yusuf Adli.” Adli hulur tangan nak salam dengan Sara. Adli ni dah buang tabiat ke?

“Tak makan ubat ke?” Sara tanya sindir. Adli buat dek.

“Kau expect aku sambut salam kau ke?” Sara pandang tangan Adli yang dihulur. Cepat-cepat Adli tarik balik tangan. Lupe pulak. Dia perempuan. Aku lelaki. Mana boleh-mana boleh.

“Sorry.” Adli big grin..

“So, again. I’m Yusuf Adli. And you are?” cis buat drama pulak budak nih. Ah, layan sajalah. Tiada masalah punya..

“I’m Sara.” Sara carry on with the ice-breaking situation.

“Sara je?” Adli soal. Takkan kot nama dia Sara saja. Nowadays, zaman millennium, plutonium, planetarium.. jaranglah nak dapat nama Sara je. Mostly, mesti nama panjang-panjang. Nama bapaknya pendek je.

“Taklah. Sarah Jessica Parker je.” Hambik. Sara bagi 3 nama. Hehe.

“Huyooo.. nama tak boleh bla. Mat salleh gila. Tak sedar diri tu melayu. Ish ish ish…” Adli geleng-geleng kepala. Sedap nya dia mengata.

Sara buat rolling eyes. Dia mula pandang kertas fizik tu balik. Ni kira macam ade semangatlah nak study fizik. Hehe.

“So, awak buat apa?” Adli dah mula.

“Terasa macam nak muntah hijau aku dengar kau panggil aku, ‘awak’. Mau burung kalau terbang nak buat emergency landing kalau dengar.” Straight, Sara cakap siap berhiperbola gitu. Lawak lah. Awak? Tak pernah-pernah lah budak lelaki panggil Sara as in awak. Hoho.

Adli peduli apa. Buat tak endah je.

“Awak buat apa nih?” Adli buat-buat tak tahu. Sah-sah, otak terbalik lah ni agaknya. 2 kali Adli Tanya benda sama. Rilek rilek. Nak kata jarak Adli dan Sara ni bukan sebatu pun. Takkan lah tak Nampak Sara buat apa. Adli ni mengada-ngada lah nih. Gila jobless betul.

“Awak buat apeee tuh??”

“Buat-buat jurang pandai…” selamba Sara jawab. Lantaklah. Bukan soalan exam pun.

“Awak..” Adli panggil.

“Naik bulu kening aku berdiri static..” Sara cakap dalam hati. Hadoi, apalah si Adli nih. Sara angkat kening pandang Adli.

“Kita nak kawan dengan awak boleh…?” Gila sopan pertanyaan!!!! HAHA.

Adli terus gelak bila 2 saat dia habis bercakap sedemikian rupa. Ini budakkan, dia tanya soalan dia terus gelak lah. Haiyo. Ada masalah kah ini budak?

“Kau ambik ayat filem skema mana yek?” perli Sara.

Adli gelak lagi. Hadoi.

“Entah.” Adli jungkit bahu.

“Gelilah aku dengar kalau kau panggil aku awak… eeee..” Sara mula geli-geleman.

“Elleh geli konon.” Adli jelir lidah.

“Betul apa.. tak biasa la dude.” Sara cakap.

“Sekarang mana nak cari pemuda yang melakonkan watak tadi yang dilakonkan oleh Yusuf Adli.. ehem..ehem.. tanya soalan cam tu zaman sekarang.” Adli berkata. Ade ke lagi spesies yang tanya, “awak. Saya nak kawan dengan awak boleh?” jarang la kot.

“Then. Zaman sekarang tanye ape?”

“Dah tak main dah, boleh kawan ke tak. Sekarang up sket, boleh couple tak?” Begitu sahaja Adli bercakap.

“Fuuuhh… gila advanced mendadak. Dahsyat budak zaman sekarang..” Sara geleng-geleng kepala. Gaya cam orang tua.

“Wei, budak zaman sekarang tu… kitalah gamaknya..” Adli kata.

“Eh.. a’ah lah. Huhu.. tapi aku bkn tergolong dalam puak tersebut.” Sara cakap lagi. Gila nak terus couple. Belajar pun tak habis lagi. Baik car-pool (teringat Tok Sam) dari couple. Tetibe. Sengal~

Adli terhangguk-hangguk.

“Nampak macam ada pengalaman je. Ke kau yang usha awek cam tu. Perghh… tak daye. HAHA.” Sara gelak.

“Eh mana ade. Tak main lah gitu.”

“Ke kau usha awek macam scene yang budak skema tadi?” Sara dah terbayang Adli dengan rambut yang disapu teliti dengan minyak rambut pastu belah tepi pulak tu. Dengan bingkai cermin mata ala-ala Harry Potter yang BULAT tu. Tie sekolah yang ikat mcm nak pergi kena jerut je. Pakai seluar sekolah sampai tahap pusat. Sampai senteng kaki seluar tu. Gaya jalan ala-ala mat romeo sessi 1950 an. HAHA. Tak tahan…

“Gila laa~.. x de mase lah aku nk buat mcm scene budak skema tu. Kalau aku lah kan, aku pergi masuk meminang terus,.” Adli cakap.

“Fuyooo… gila gelojoh.”

“Bukan gelojoh, benda baik buat apa nak tangguh-tangguh.” Adli sengih.

“Ya Allah, jawapan……mcm yo yo o je. Standard orang dewasa tu..”

“Mana lah tau nanti Melodi tanya in future. Boleh aku jawab cam tu. Haha..” Adli cakap. Yelah Adli. Ikut kau lah.

***
“Hey, kau nak tau tak?” Dila soal. Sara dan Dila tengah duduk di tempat study Fizik Sara dan Adli. Dila ada kat sana pun sebab saja je. Hehe. Alang-alang kalau rajin boleh study sama. Yeah rite.

“Kalau aku tak nak tau pun, kau bagitau aku jugak kan?” Sara pandang Dila. Dila senyum. Betullah tuh.

“So? Come on la. Bagitaula cik Dila ku sayang..”

“Ok. Ok. Aku dengar cikgu nak buat jamuan form 4 dalam waktu terdekat ni.”

“Iye?” Dila hangguk beriya.

“And guess what?”

“Ape?”

“New stuff coming up.”

“What is it?”

“The whole form 4. WHOLE! Highlight that word… the whole form 4 will be gathered in dewan sekolah, and akan berjamuan bersama-sama. Pendek kata, tak de jamuan kelas. Ni jamuan form 4. Kiranya sume kelas akan sambut together-gether..” Dila bercerita.

“Lah pulak. Ada-ada je pengetua nih.”

“Tu la pasal.” Dila cakap gaya macam tak puas hati.

“Mesti crowded gila.”

“Tau tak pe.” Dila jawab.

“Mesti makanan banyak gila.! Hehe..” Sara kenyit mata.

“Haha.”

“Who’s in charge?”

“Akulah. Siapa lagi,..” Dila dah bangga kejap.

“Lah, patut dia bagitau tadi. Kau mmg… dalam bab-bab ni memang bersemangat waja. Tabik spring toing-toing laa..” Dila senyum sedepa.

“Uiks, eh, Lollipopstar kau dah sampai.” Dila muncungkan mulut. Sara pandang. Lollipopstar? Since when, perkataan ini wujud. Lollipop? Tau, tau. Pop star? Tau sangat-sangat. Lollipopstar? Honey star kah? Weirdo.

Sara Nampak Adli tengah berjalan menuju ke arah mereka. Zairi dan Syah ada sekali. Tak ketinggalan Lukman di sebelah kiri. Ewah, macam pantun plak dah.

“Hi.” Adli wave kat Dila. Dila wave balik. Adli terus duduk. Without saying hi to Sara!!! Ok, apa ingat Sara ada super power boleh buat invi ke? Haish.

“Hai kat Dila je ke?” Sara tak puas hati. Adli angkat kening. Huh? Asal? Iri hati? Jealous ke?

“Oh,…” Adli start balik semula.

“ Hai.” Adli cakap kat Dila.

“Hoi.” Adli cakap kat Sara. Kurang sopan sungguh. Aiyak.

“Urrghhh,,,..” Sara dengus marah. Start-start je dah gitu. Adli saje je nak kasi Sara marah. Adli gelak evil. Jahat betul. Cakap HOI je. Hailaaa..

“Eh, Dila. So pe cerita dengan jamuan form 4?” soal Zairi nak tau.

“Yg aku tau, dalam waktu terdekat ni cikgu nak buat. Exact date, dunno yet la. Aturcara kau da buat?” Turn Dila plak tanya.

“Eh, Zairi pun join same ke organize benda alah ni?”Sara soal.

“Ha ah.” Jawab Zairi.

“Benda alah apa weh?” soalan dituju pada Sara. Adli pandang tepat kat Sara nak tau ape benda alah tuh. Sara buat dek. Malas nak layan. Sah-sah Adli tak focus.

“Aku plan nak suruh korang perform boleh?” Zairi cakap. Dia pandang Adli dan Sara. Apa reaksi mereka?

Sara dah ternganga sikit. Adli kaku sekejap.

“Wait. You were saying???” Adli cakap after 5 seconds.

“I was saying, boleh tak korang perform masa jamuan form 4 tu nanti?” ujar Zairi.

“Huh? Asal pulak.?” Soal Adli.

“Sebagai entertainment lah nanti. Boleh la eh.”

“Not again.” Sara sebut dua perkataan.

“No way dude.” Adli sebut 3 perkataan.

“Boleh lah weh, oh please..please..” 6 perkataan Zairi menyebut. Cukuplah tu.

“Come on la. Korang ok ape..” Lukman bersuara. Sara diam. Adli pun.

“Korang cute apa..” ni kes membodek nih. Haha.

“Ok, aku cute. Dia… hmm.. tak kot.” Sara tujukan ‘dia’ kepada Adli. Adli terasa. Oops. Haha.

“Aku cute ape…” Adli balas.

“Perasan..!!”

“Kata orang, dia tu…”

“Aku memang cute pun..” Sara cakap. Dasar puji diri sendiri.

“Perasan.!”

“Lalalalala…” Sara tutup telinga.

“Korang dua-dua cute ape..” Syah mula mencelah. Nak ambik hati 2 pihak.

“Pendek kata cute couple gitu.” Turn Dila plak.

Deyh, cute couple plak dah. Ah, sudah.. aiyok. Tak tau. HAHA. Tak pasal2.

“Oh please. Tarik balik lah gelaran tu.tak sesuai langsung.” Sara kata.

“Ha’ah.” Adli setuju.

“Sepatutnya gelaran tu will be like this Cute and Cuteless. Cute itu aku, Adli, Cuteless tu dia.” Adli sambung sambil tuding jari kat Sara.

HAHA. Cute-less!!!

“Tolonglah weh,” Zairi rayu.

“Tak mau.”

“Tak nak.”

“Sape nak nyanyi dengan Adli ni.”

“Bajet aku nak nyanyi dengan kau.”

“Hingat, aku desperate sangat ke nak perform dengan kau.” Sara balas.

“Aku pun tak nak la.”

“ Aku pun.”

“Kau bukan standard aku lah nak perform sama-sama..” DANG.

Sara bangun dari kerusi. “Yeah, I guess you are right. Yelah, aku ni siapa lah kan, nak bandingkan dengan kau yang pop-star.” Sara terus beredar dari situ meninggalkan mereka.

“Woi. Pehal dengan kau ni?” Zairi smash kat belakang kepala.

“Woi. Pehal main smash kepala aku ni.” Adli usap belakang kepalanya.

“Asal kau keluar statement cam tu?” Lukman tanya.

“See. Sara bla gitu je..” Syah pulak.

“Ni yang aku rasa macam nak ikat kau kat pokok yang ada byk kerengga ni.” Dila geram.

“Eh, aku gurau je tadi.”

“Gurau kepala sabut kau lah.”

“Eh, asal plak?”

“She took it seriously lah bro.”

“Sape suruh?” jawab Adli.

“Eh pergi la mintak maaf.” Suruh Lukman.

“Kejar dia, Adli. Kejar! Kejar yeop kejar!” Syah bagi semangat.

“Malas nak buat drama Hindustan kat sekolah ni.” Adli jawab.

“Aku salah ke? But seriously, aku main-main je lah.” Adli cakap lagi.

“Tak de. Takde . kau mintak maaf. Statement kau tadi perghh… gila angkuh lah. Wa cakap sama lu bro.” Syah tepuk bahu Adli.


***
Malam itu,

Handphone Sara bergegar,

You have one new message. Ayat tu terpampang di skrin.

Sender : Kudinkurap.

Mesejnye berbunyi… ding dong! Acah je, mesejnye cam ni,



Cepat call aku, ade benda urgent aku nak cakap dengan kau…





“Urgent?” fikir Sara.

“Mau mintak maap ke?” Sara angkat bahu.

“Bagus jugak kalau dia mintak maaf. Hehe. YES.”

“But then, asal dia tak call aku je?”

“ Tak cukup kredit kot..” Dia tanya dia jawab. HAHA. Kasihan.

Sara menekan butang ‘call’. Tut…tut.. tut… tunggu panggilan diangkat.

KLIK.

“Hello.” Suara Adli di hujung talian.

“Hello. Assalamualaikum.” Jawab Sara.

“Waalaikummusalam.” Suara Adli dah macam tahan gelak pe kes dol.

“Apa benda yg urgent sangat nak bagitau aku ni?” soal Sara.

HAHAHA. Adli sekadar gelak. Bengong. Ada ke Sara tengah buat lawak. Lucu sangat ke pertanyaan tadi tu?

“Woi.” Sara naik suara.

“Woi. Makcik. Sah-sah tak bace mesej sampai habis. WAKAKAKKA…” Adli sambung gelak. Sara blur.

“Apakah? Huh?”

“Deyh, amoi bace mesej tu sampai habislah.. hadoiyaaii..”
Sara segera tekan butang ‘end call’.
Dia kembali pada inbox.

Cepat call aku, ade benda urgent aku nak cakap dengan kau…



“Lah, ade lagi rupanya..” Sara tekan bawah.
Kosong.. kosong..
Sampailah ada benda bertulis..,


Pergi kat depan cermin dan cakap, Wakenabeb!. Ahahaha. Bersemangat call orang. Tu lah tak bace mesej sampai habis, kan dah kenaa! Wahahahaha…

Sara dah berasap. DANG! Rasa mcm nak baling je handphone tu kat dinding. Mengada betul Adli ni. Tak habis-habis, nak kenakan orang.

Adli for sure tengah gelak guling-guling nih.

6 comments:

Nina Aziz said...

hahahahhahhhahahah....

gler kesian dkat sara...
mengong la adli tu...

keSENGALan teserlah.. said...

cetsss...
sekeh kang si adli nieh..
muehehe..
asal lately nieh adli suke kenekan sara je..
n sara terkena..
isk2..
sian sara..
sara,,pe kate sentap sket..
agak2 adli gabra x??
hahaa..smbung2...

Anonymous said...

hanya org yg pernah dpt msg tu je yg tau apa perasaan sara *emo*
HAHAHA :P

asmi' said...

KUANG AJANYER ADLI...
bukannyer nak pujuk ke per...
makin nak tambah minyak pade api y membara adala...

sengal!!!
sengal!!!

Bulanhijau said...

hahahaha..

gle jahat adli ni..
cian kat sara

*dush dush; tumbuk muka adli*

mardya ramlee said...

wakaka...tumpang gelak je larr...
mmg kiut pong bebudak neh rase cam nk lempang jer..agagga