Kalau nak di kira. Start dari Isnin dan hari ni hari Khamis, dah 4 hari Sara dan Dila menggantungkan diri mereka dengan kalungan azimat tu. Mula biase je. Tapi dah lama-lama rasa macam nak kasi je autograph kat muka paparazzi ni. Asyik pandang macam orang baru lepas kena hukum atas kesalahan bunuh orang. Memang tak kisah tapi cara pandang tu agak-agakla kan.
“Wei, kalau aku tiba-tiba pengsan kau sambut tau,” Dila bagi amaran berjaga-jaga. Tak tahan dengan panahan mata orang-orang ni.
“Ye. Aku sentiasa bersamamu. Then aku simbah air longkang sebaldi.” Sara gelak.
“Apa punya kawan.” Dila jeling.
***
“Eh, tengok tu. Tulah budak-budak open-book tu.” Suara-suara kat tepi kiri kanan Dila mahupun Sara kedengaran.
Tiap kali berjalan boleh dianggap seperti mencapubkan signboard yang tergantung kat leher. Bayangkanlah setiap kali nak gerak pergi kantin, koperasi, dewan and so on. Mesti kena tegur.
On the way ke kantin. Disebabkan bekalan makanan tiada so terpaksa ke kantin untuk memenuhkan organ perut.
“Hey cheater!” panggil si budak gedik gang si Nazu.
“Hai !” tegur si Imran budak form 5 yang Dila minat.
“Tau tak sape tadi? Tau tak? Ahh aku cair..hahaha” betapa excited nya suara Dila.
“Aku tahu, Pakcik Kebun belakang rumah kau kan?” selamba badak Sara jawab.
“Ada pulak kau nih. Well, aku rasa jadi budak open-book tak lah buruk mana pun.” Dila buat statement.
“Yelah. Tu bagi kau. sebab orang yang kau minat tu tegur kau kan?” Sara tahu. Buat muka tak kisah.
Sambungnya lagii..“Aku ni. Orang asyik cakap yang aku ni ‘the mastermind of open-book’. Orang anggap macam jahat gila aku ni. Nama aku jugak yang buruk.” Sara siap buat gaya.
“Memang pun.” Dila jawab.
“Aku redha. Ni semua Sir Alex la bagitau setiap kelas yang dia ngajar. Habis semua orang tahu.” Sara buat muka sedih.
Sara rindukan nasi ayam makcik kantin. Lantaklah orang nak pandang ke mengata ke. Yang penting Nasi Ayam here Sara comes. Dila hanya mau mee sup.
“Lama gila aku tak makan nasi ayam ni!” Sara macam teruja sangat.
“Pelahap!!!” Dila jelir lidah.
“Woi, budak bukak buku lah!!!” Adli datang dengan Lukman, Syah dan Zairi. Masing-masing tersengih. Nak mengata depan-depan lah tuh.
“Kau nak jadi budak kena baling bangku ke?” Sara mengaum. Auuummm..
“Sara.. Sara.. tapi aku memang kagumlah. Bukak buku terang-terangan tu masa test. Sempoi beb!” puji Zairi.
Terasa bangga.
“Aku macam pernah je tengok orang di sebelah kamu.” Syah mencelah. Dila mula tersedak mee sup.
“Ha’ah lah. Adakah dia minah Siam?” Zairi cakap straight.
“Ade jugak yang kena baling dengan mangkuk ni.” Dila balas.
“Eh. Dialah yang bagi pesanan khidmat masyarakat tuh.. ape dia punya pesanan Zairi?” Syah garu kepala.
“Bila pulak aku tinggalkan pesanan nih?” Dila pelik.
“Dia nak sumbatkan kita satu-satu pastu dia nak suruh pakcik traktor gedabak besar tu lenyek kita kalau apa-apakan Sara.” Panjang Zairi cakap. Sara teringat masa first time diorang nak battle.
“Betul. Tu aku. Ingat eh, pesanan aku.”
“Ingat. Masih terpahat di ingatan. See Sara tak de apa-apa. Kami budak baaaaik punyaaaalah.” Syah senyum tayang gigi.
“Biar aku kenalkan korang.” Sara baru nk introduce.
“Yang ni Mail.” Sara menunjuk jari nya ke Zairi. “Yang ni plak Sudin.” Haha. Nama klasik tuh.
“Gurau-gurau..” Sara sambung.
“Cit. Aku Zairi lah.” Lagak macho
“Syah.” Lagak kacak.
“Dila.” Lagak comel. Huh.
“Kenapa korang datang kat kitorang nih?” Dila angkat kening.
“Saja nak mesra alam dengan budak bukak buku nih.” Lukman bukak mulut.
“Bla lah!” Sara bengang.
“Ek eleh. Chill la. Kau jugak yang tempah nahas cheating masa test. So tanggunglah side effect nye seperti kena kutuk.” Adli gelak evil. Ada jugak yang dah lama teringin pinggan kantin ni terlekat kat muka. Kenapa hari ini dia begitu evil. Arghh. Mana pergi lollipop?
Sara ketuk kepala sekejap. Ok. Back to normal.
“Lah, dah ketuk kepala pulak dah. Kau ok ke?” ujar Adli. Takut kang dia plak yang dipersalahkan.
“Dia memang macam ni. Yang Ni tak extreme lagi. Selalunya dia hentak kepala kat dinding kelas. Paling koman pun kat mejalah...” Sempat Dila buat hikayat sendiri.
“Aku ok.” Pendek Sara jawab.
Diorang gelak. Sempoi.
“Oklah. Kami mahu main UNO lah. Chow.” Mereka dah nak mintak diri.
“Cop..cop. ulang balik ape yang kau cakap?” Dila tiba-tiba rasa macam tak berapa nak dengar.
“UNO.” Lukman cakap balik. Ada cakap salah ke?
“Nak main.! Nak main!!” Dila lompat gembira. Sara senyum. UNO lamenye tak main. Nak main jugak.
“Amacam , Adli?”
“Alright jom!” Adli setuju. Dila, Adli, Lukman , Zairi dan Syah mula gerak.
“Woi. Aku macam mana?” Sara macam tak percaya kena tinggal. Tak habis makan lagi ada hati nak join main UNO. Diorang tinggalkan Sara terpinga-pinga. KEJAM!! Hanya kerana UNO!
Cepat-cepat Sara sumbat nasi ayam yang masih berbaki ke dalam mulut. Aksi macam orang tak makan nasi 3 bulan. Hoho.
***
“Eh mana dia nih?” Sara mencari Dila. Kat kelas tak de. Try cari kat kelas Adli and the geng. Got her.
“Sara datang wei, Sara datang.” Syah alert.
Masing-masing concentrate main. Tinggal berapa minit je mase rehat nak habis.
“Korang,nak main korang. Nak main.” Sara buat muka kesian.
Masing-masing buat dek. Macam pekak semula jadi. KEJAM.
“Dila nak main Dila.” Sara menggoncang badan Dila.
“Err, kau tanya Lukman.” Balas Dila, serba salah. Sara pandang Lukman.
“Aku…? Aku rasa Zairi ada jawapannya. Kau tanye dia.hehe.” Lukman nak escape.
Zairi buat muka kenapa-aku-yang-dapat-nama.?
Sara pandang dengan penuh harapan.
“Macam mana nk hampakan orang yek? Bantai je lah.” Zairi cakap dalam hati.
“Hmm... Asal kau pandang aku? Rasa segan tambah gelabah. Aku rasa baik kau tanya Syah.” Zairi buat pantun yang serupa pantun.
Sara kecewa. “Kenapa main pass-pass nih. Syah baik kau kasi aku main,” ugut Sara.
“Sabar, sabar. Aku bukan tokei Uno ni. Adli yang punye. So kena tanye dia lah kan? Betol tak? Mesti kena tanye tuan punya barang kan kan??” Syah suruh Zairi, Lukman dan Dila bagi support. Mereka bertiga mengangguk.
Sara mengeluh. Adli buat donno macam tak kasi Sara main je.
“Adli.. Adli.. Adli..” Sara merengek. Macam budak nak ice-cream. Siap bagi muka comel lagi.
“Ermm.. ape?” Adli tengah letak kad skip.
“Kau skip aku? Argghhh.” Lukman bengang. Adli senyum sinis.
“Adli. Kasi lah aku main. Please… tolongla. Ye.? Ye?” Sara meletakkan harapan tinggi. Lama gila tak main UNO. Last time main masa darjah 6. boleh tak bayangkan betapa lamanya. Sara berusaha memujuk. Adalah harus dan perlu bagi Sara main UNO. Nak lepas giann woi!
“Adli !!! aku cakap dengan kau nih. Tolonglah jawab. Jangan bagi jiwaku tersiksa,” Sara buat drama live. HOHO.
“Ye. Aku dengar. Kau tak boleh main.” Dush. Rasa macam nak kasi penumbuk je kat Adli. Sabar-sabar ni UNO dia. Kang nanti kasi penumbuk tak dapat nak main UNO. Cool cool.
“Pleasee… Adli. Tolonglaaaahh. Aku dah lama gilaaa tak main. Tolong. Tolong.” Sara memujuk beriya-iya.
Adli diam buat beberapa minit dan..
“Ok.”
Mata Sara dah bersinar-sinar macam baru lap dengan kiwi.
“Tapi in one condition.” Adli letak kad reverse.
“Bile aku nak jalan nih? Tadi kena skip. Sekarang reverse plak.” Lukman lepas geram.
“Apa dia??” Sara tanye.
“Make me a song.” Jawab Adli memandang Sara. Nak tengok reaksi.
“Fine.” Selamba jawab. Apa saja untuk UNO. GILA.
“Wei, cikgu datang woi. Masuk-masuk,” suara sape entah yang baik hati bagitau. Pengumuman tu buat diorang gelabah. Cepat cepat kemas kad UNO takut kena rampas. Kalau tak berdouble la denda Sara dan Dila.
Cikgu Fauzi masuk kelas Adli and the geng.
“Cepat berambus ikut pintu belakang. Aku cover aku cover.” Suruh Syah memandangkan Cikgu Fauzi dah ada kat depan kelas. Sara dan Dila terbongkok-bongkok melepaskan diri daripada di cekup sebagai Pelajar Datang Tanpa Izin.
“Siapa tuh Syah??” Cikgu Fauzi dapat hidu something. HAHA. Hidu. Aku tak tahan bahasa ni.
Nasib baik Sara dan Dila dah keluar. Lega.
“Siapa tu Syah??” ulang suara Cikgu Fauzi. CUAK ape nak reply.
“Siapa?? Err.. siapa?? Err.. siapa kata liputan mereka terluas? Siapa kata harga mereka terhebat.? Siapa kata rangkaian mereka terpantas? Siapa kata.. siapa kata..?” Hambik kau. lagu Xpax dia bantai cover.
Zairi siap buat bunyi rap kasi adegan cover menjadi. Thanks kerana back up.
Lukman pandang Adli. Diorang geleng kepala. Lantaklah buat ape, asalkan selamat, Labuu. HAHA.
Cikgu Fauzi tergamam, speechless agaknya tengok Syah buat iklan Xpax secara mengejut. peace y'all. ;)
4 comments:
lawak lawak:~
bantai gelak baca citer nieyh..
bdw,, nice..
sambung lgik!
hahaha...lawak2...
he3...so sweet cerita ni
lawak gile....
tahan gelak sorang2 tetgh mlm.
hahaha...........
Post a Comment